* Η παρουσία του Γιώργου Μπάρλου στα διοικητικά ηνία της ΠΑΕ Παναχαϊκή έχει δυο όψεις, που η κάθε μια από τις δυο έχει τη δική της αξία και βαρύτητα και πρέπει να εκτιμάται αναλόγως. Πρώτα απ’ όλα το χρονικό σημείο που ανέλαβε την κοκκινόμαυρη ομάδα. Την πήρε επί της ουσίας εγκαταλελειμμένη από τον Σάκη Καλογερόπουλο.
* Ο οποίος είχε σταματήσει την οποιαδήποτε πληρωμή και η ΠΑΕ οδηγείτο με μαθηματική ακρίβεια στα... βράχια! Κι αν υπήρχε τότε η ουσιαστική παρέμβαση του Μπάρλου ίσως σήμερα η ομάδα να μην υπήρχε στο «χάρτη» του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Διότι τότε, η όποια άλλη εναλλακτική λύση δεν υπήρχε.
* Έκανε λοιπόν τότε το βήμα ο Γιώργος Μπάρλος πρώτα και καλύτερα από την... φανατική του αγάπη για την Παναχαϊκή. Πέραν φυσικά της προσδοκίας και λαχτάρας να ήταν αυτός που θα την οδηγούσε στα «μεγάλα σαλόνια». Ρίσκαρε αλλά την πήρε και την έσωσε από πιθανά Πρωτοδικεία κι άλλου είδους προβλήματα.
* Αυτό είναι στα συν του. Όμως, υπάρχει και το... αρνητικό στην όλη αυτή ιστορία. Ότι και υπό την προεδρία του η ομάδα δεν πέτυχε να αλλάξει κατηγορία, παρότι ο ίδιος φρόντισε να βάλει από το περασμένο καλοκαίρι πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Ίσως κι ο ίδιος επηρεασμένος από το πάθος του για την Παναχαϊκή.
Αγωνιστική αποτυχία
* Στο κομμάτι αυτό όμως, το καθαρά αγωνιστικό αποτέλεσμα, από το οποίο κρίνονται όλοι σε κάθε ομάδα του βεληνεκούς και της ιστορίας της Παναχαϊκής το ταμείο είναι... μείον από τη στιγμή που οι κοκκινόμαυροι απέτυχαν να ανέβουν στην Σούπερ Λιγκ 1. Το πρόσημο εδώ είναι αρνητικό για τον Μπάρλο χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Από τον χθεσινό "ΦΡΟΥΡΟ της ΑΧΑΪΑΣ" στο ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου